Main Article Content

Özet

Amaç: Yanık yaralanması fiziksel, psikolojik ve ekonomik etkileri olan önemli bir sağlık sorunudur. Bu çalışmanın amacı, bölge ile beraber komşu ülkelerden gelen hastalara da hizmet veren üçüncü basamak bir referans yanık merkezinde 2 yıl boyunca yatarak tedavi edilen hastaların epidemiyolojik ve demografik verileri ile klinik sonuçlarını sunmaktır.


Gereç ve yöntemler: Çalışmamızda Eylül 2017-Ağustos 2018 tarihleri arasında Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık Merkezi’nde yatırılarak tedavi edilen hastaların demografik ve epidemiyolojik verileri, yanık mekanizması, yanık etiyolojisi,  yanık total vücut alanı yüzdesi (TBSA), tedavi sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi.


Bulgular: Yanık merkezimizde Eylül 2017-Ağustos 2018 tarihleri arasında toplam 900 hasta yatarak tedavi edildi. Hastalar 18 yaş altı çocuk, 18 yaş ve üzeri erişkin olarak gruplandı. Hastaların %63,1’i (n=568) çocuk yaş grubunda 332’si erişkin yaş grubunda idi.TBSA çocuk yaş grubunda 11,63±10,05, erişkin yaş grubunda ise 16,51±16,9 idi. Hastane yatış süreleri çocuk grubunda 13,65±13,09, erişkin grubunda 21,89±23,9 gün olarak bulundu. Çocuk grubunda en sık etken %41,2 su ile haşlanma, erişkin grubunda ise %35,84 alev yanığı idi. Çocuk grubunda %12,85, erişkin grubunda ise %25,6 hastaya greft uygulandı. Yüksek voltaj elektrik yanığından dolayı erişkinlerde amputasyon oranı daha yüksekti (%1,05 ve % 6,02).


Sonuç: Yanık merkezimizdeki hastaların çoğunluğu çocuklar ve erkek hastalar idi. TBSA, greftleme ve komplikasyon oranları erişkin hastalarda daha yüksekti. Çocuk yanıklarının genellikle okul öncesi çocuklarda ev içerisinde olması bu çocukların gözetimini yapan aile bireylerine yönelik eğitim programı ve farkındalık yaratacak çalışmaları gerekli kılmaktadır. Yanık ünite ve merkezlerinin deneyimlerini yayınlamalarının yanık bakımında yol gösterici olacağına inanmaktayız.

Anahtar Kelimeler

Yanık tedavisi epidemiyoloji yoğun bakım

Article Details

Nasıl Atıf Yapılır
1.
Başaran A, Demir M, Özlü Özer, Eroğlu O, Yarçe A, Gürbüz K, Daş K. Yanık Merkezi 2 Yıllık Sonuçları: Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Deneyimi. City Med J [Internet]. 30 Temmuz 2020 [a.yer 30 Ekim 2020];1(1):8-11. Erişim adresi: https://www.citymedicaljournal.com/cmj/article/view/1422

Kaynaklar

  1. Othman N, Kendrick D. Epidemiology of burn injuries in the East Mediterranean Region: a systematic review. BMC Public Health 2010;10:83.
  2. Tarım A, Nursal TZ, Yıldırım S, Noyan T, Moray G, Haberal M. Epidemiology of Pediatric Burn Injuries in Southern Turkey. J Burn Care Rehabil 2005;26:327-30.
  3. Cheng W, Wang S, Shen C, Zhao D, Li D, Shang Y. Epidemiology of hospitalized burns patients in China: A systematic review. Burns Open 2018;2:8 16.
  4. Smolle C, Cambiaso-Daniel J, Forbes AA, Wurzer P, Hundeshagen G, Branski LK, et al. Recent trends in burn epidemiology worldwide: a systematic review. Burns 2017;43:249–57.
  5. Forjuoh SN. Burns in low- and middle-income countries: A review of available literature on descriptive epidemiology, risk factors, treatment, and prevention. Burns 2006;32:529–37.
  6. Özçetin B, Tihan D, Demirci H, Altıntaş MM, Arayıcı V, Taha A. Yeni kurulan bir yanık merkezinde 2.5 yıllık deneyim. Ulusal Cerrahi Dergisi 2012;28:146-8.
  7. Öztorun Cİ, Demir S, Azılı MN, Şenaylı A, Livanelioğlu Z, Şenel E. The outcomes of becoming a pediatric burn center in Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2016;22:34-9.
  8. Peck MD. Epidemiology of burns through out the world. Part I: Distribution and risk factors. Burns 2011;37:1087-100.
  9. İlhan E, Cengiz F, Demirkıran MA, Yılmaz S, Deneçli AG. İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık Ünitesi’nde 15 aylık deneyimimizin değerlendirilmesi. Ulusal Cerrahi Dergisi 2011;27:154-8.
  10. Albayrak Y, Temiz A, Albayrak A, Peksöz R, Albayrak F, Tanrıkulu Y. A retrospective analysis of 2713 hospitalized burn patients in a burns center in Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2018;24:25-30.
  11. Çoban YK, Erkılıç A, Analay H. Our 18-month experience at a new burn center in Gaziantep, Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2010;16:353-6.
  12. Sıkar HE, Sıkar EY. Afyonkarahisar Devlet Hastanesi’nde Yanık Nedeniyle Tedavi Edilen Hastaların Değerlendirilmesi: Retrospektif Çalışma. Kocaeli Med J 2018;7:92-5.
  13. Li H, Yao Z, Tan J, Zhou J, Li Y, Wu J, et al. Epidemiology and outcome analysis of 6325 burn patients: a five-year retrospective study in a major burn center in Southwest China. Scientific Reports 2017;7:46066.
  14. Dhopte A, Tiwari VK, Patel P, Bamal R. Epidemiology of pediatric burns and future prevention strategies—a study of 475 patients from a high-volume burn center in North India. Burns & Trauma 2017;5:1.
  15. Zheng Y, Lin G, Zhan R, Qian W, Yan T, Sun L, et al. Epidemiological analysis of 9,779 burn patients in China: An eight‑year retrospective study at a majör burn center in southwest China. Experimental and Therapeutic Medicine 2019;17:2847-54.
  16. Lami FH, Naser RKA. Epidemiological characteristics of burn injuries in Iraq: A burn hospital-based study. Burns 2019;45:479-83.
  17. Alavi CE, Salehi SH, Tolouei M, Paydary K, Samidoust P, Mobayen M. Epidemiology of Burn Injuries at a Newly Established Burn Care Center in Rasht. Trauma Mon 2012:17(3)
  18. Tripathee S, Basnet SJ. Epidemiology and outcome of hospitalized burns patients in tertiary care center in Nepal: Two year retrospective study. Burns Open 2017;1:16-9.
  19. Yüce Y, Acar HA, Erkal KH, Arditi NB. Retrospective analysis of patients with burn injury treated in a burn center in Turkey during the Syrian civil war. Saudi Med J. 2017;38: 93-6.